De Sedgwick County Zoo is een door AZA-geaccrediteerd wildlife park in Wichita, Kansas, de Verenigde Staten van Amerika en is met de hulp van de Sedgwick County Zoological Society opgezet. Al snel kreeg het park nationale en internationale erkenning vanwege haar bijdrage aan beschermingsprogramma’s voor allerlei verschillende soorten wildlife en vanwege de geslaagde fokprogramma’s van zeldzame en bedreigde diersoorten. De Sedgwick County Zoo maakte vanaf het begin af aan deel uit van de grotere attracties in Kansas. Met ongeveer 2.500 dieren en meer dan 400 verschillende soorten kon het park zich in de loop van de jaren verheugen in een toenemend aantal bezoekers. Het park wil haar bezoekers deelgenoot maken van de wonderen van onze levende planeet. Het lijkt daar goed in te slagen. Het is momenteel is uitgegroeid tot Kansas’ best bezochte toeristische openlucht familie-attractie.
Van meet af aan onderscheidde de Sedgwick County Zoo zich door zich te presenteren met een vernieuwend dierenpark concept. In de loop van de tijd zijn de inzichten om een dierenpark in te richten drastisch gewijzigd. Het idee om een verzameling levende, oorspronkelijk wilde dieren in een vaak parkachtige omgeving in gevangenschap te houden om het publiek in de gelegenheid te stellen ze te kunnen bekijken, lijkt heden ten dage meer en meer achterhaald. De oudst bekende dierentuin naar dit concept is de Tiergarten Schönbrunn uit 1752 in Wenen, Oostenrijk. Een menagerie van exotische dieren achter tralies opgesloten in te kleine hokken heeft door protesten in dierenactivisten kringen ondertussen een negatief imago gekregen.
Onlangs is 100 ha grote terrein van Sedgwick County Zoo verrijkt met een enorm olifantenverblijf. Voor een videopresentatie hiervan kunt u klikken op deze link. Net zoals u in Nederland bijvoorbeeld in Burgers Bush een tropisch regenwoud betreedt en of in Wildlands Adventure Zoo Emmen op safari kunt gaan, zo heeft de Sedgwick County Zoo in Kansas haar secties Noord-Amerika, Azië, Afrika, Australië, Zuid-Amerika en de tropische regio. Iedere regio met haar eigen specifieke dierensoorten, die daarin thuishoren en waarvoor de oorspronkelijke habitat, leefomgeving, zo natuurgetrouw mogelijk is nagebootst. Bij het project ‘ Elephants on the Zambezi Rivier’ is veel aandacht en geld besteed om de meest natuurlijke omstandigheden voor Afrikaanse olifanten te benaderen. Het is een van de fraai uitgewerkte vernieuwende ideeën van Sedgwick County Zoo, waarbij het onderscheid tussen natuur en cultuur kleiner is geworden.
cultuur of natuur?
Cultuur of natuur, that’s the question. Cultuur is datgene wat de mens schept. Van natuur ( of wildernis ) is sprake bij een toestand die niet of nauwelijks door menselijke activiteit beïnvloed is. Anderzijds is natuur ( of werkelijkheid) de wereld waarin de mens leeft en waartoe de mens zelf ook behoort, zo zijn cultuur en natuur sterk verweven. Dierenliefhebbers en dierenactivisten lijken tegenwoordig gevangen te zitten in een polemiserende strijd die met emotionele en ideologische ‘argumenten’ in het luchtledige blijft hangen als het om dierenwelzijn gaat. Bij een hardnekkig volhouden van het eigen gelijk moet die strijd op politiek en juridisch niveau geslecht worden. Helaas blijken beide partijen ondanks hun gezamenlijk belang niet de handen ineen te kunnen slaan met als gevolg een tragisch verspillen van energie, geld en goede bedoelingen. De roofvogel lijkt een drone overigens wel aan te kunnen !!!
Deze polemiserende discussie is overgewaaid vanuit Amerika naar Nederland waar de Partij voor de Dieren hier te lande op politiek niveau protest aantekent tegen het exploiteren van dieren, zoals dat in circussen en dierentuinen zou plaatsvinden. Zo is in Amerika is ook het olifantenverblijf van Sedgwick County Zoo een behoorlijk omstreden project geworden en verwikkeld ( geweest ) in nogal wat juridische procedures vanwege protesten van dierenactivisten, met een behoorlijk sterke lobby van uit fundamentalistisch Christelijke hoek ( bron:God én Darwin, geloof kan niet om evolutie heen, 2009, Taede A. Smedes ) . De olifanten zouden bij nacht illegaal uit Afrika gesmokkeld zouden zijn. In reactie hierop heeft de Zoo bekend gemaakt dat het om een reddingsactie gaat, waarbij de dieren uit zeer droge gebieden gehaald zijn, die anders omgekomen zouden zijn. De rechter heeft de claim van de dierenactivisten afgewezen, waarmee het olifanten project gezuiverd is van deze beschuldiging van illegaliteit.
De discussie of wilde dieren al of niet in gevangenschap gehouden mogen worden is tamelijk onzinnig en soms onmogelijk omdat niemand het recht vanzelfsprekend aan zijn kant heeft. In feite streven beide partijen naar hetzelfde ideaal: het welzijn van dieren. Het geeft blijk van een opportunistisch strategie wanneer een organisatie haar eigen identiteit alleen maar profileert door zich af te zetten tegen een ’tegenpartij’ die dezelfde prioriteit heeft namelijk het beschermen en in standhouden van een bedreigde natuur. Hoe die natuur voortbestaat of er uit komt te zien is in onze tijd meer en meer een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Op de lange termijn zou het beschermen en in stand houden van de ‘echte’ natuur, mijns inziens, uiteindelijk de grootste prioriteit dienen te hebben. De manier waarop dat plaatsvindt is – zoals altijd afhankelijk afhankelijk van de situatie – vooral gebaad bij een afweging tussen twee uitersten.
Onlangs, op 30 september 2016, is in Seoel De eerste boeddhistische wereldconferentie voor de rechten van het dier gehouden. Er kan dus vanuit confessionele hoek ook een constructieve bijdrage aan het debat komen.
